Wolf's Rain main cast
Meron akong kinababaliwang panoorin ngayun,, isa syang mangga,, hindi prutas ha,, hehehe!!! Anime from Japan. Grabe,, ang ganda ng plot,, adrenalin rushes to my teeth,, hehehe!!! Toinks,, meron ba nun??
Wolf’s Rain begins in Freeze City, a northern city in a world where the majority of people live in poverty and hardship. According to an old legend, when the end of the world comes, Paradise (楽園 Rakuen?) will appear, however, only wolves will have access to it. Although wolves are believed to have been hunted to extinction nearly two hundred years ago, they still exist, surviving by taking human form.
Kiba, an injured lone white wolf, goes to Freeze City following the scent of the Lunar Flower, which is the key to opening Paradise. There he encounters Tsume, Hige, and Toboe, three other wolves who were drawn to Freeze City by the scent of the Lunar Flower and are now living in the city. The wolves encounter Quent Yaiden, a former Sheriff of Kyrios, obsessed with hunting down wolves, and his dog Blue. Cheza, the Flower Maiden who is destined to lead the wolves to Paradise, is being studied at a laboratory under the care of Cher Degré. She is awakened by the smell of wolf’s blood. As Kiba and Hige approach the lab to find her, she is stolen away by Lord Darcia the Third, whose people created Cheza.
Yan ang plot. Dun sa mga mahilig rin sa mangga series na katulad ko,, I recommend this one. Walang panama dito yung “Lobo” ng Angel-Piolo tandem. Hehehe!!! Syempre naman,, kasi tatak Pinoy yun eh,, itong manggang to,, tatak lapad, hehehe!!!
Roll-over for the casts…..
Toboe
Toboe is a brown wolf and the youngest of the group. He is considered a cub by the others in the early part of the series. He was raised by an old woman who found him as a very small cub outside the city, and still wears the bracelets she gave him. Due to his raising, Toboe is friendly and protective towards most humans, though he will fight them to protect himself or another member of his pack.
Hige
Hige is a tan wolf with a carefree attitude, who seems quite comfortable living in human societies. After meeting Kiba, he goes along with the idea of searching for Paradise without much argument, though he doesn’t show the same passion as Kiba. Hige wears a collar around his neck that he doesn’t remember how he got. He also has the strongest sense of smell in the group.
Kiba
Kiba is a white wolf dedicated to finding the Lunar Flower and opening the way to Paradise. Kiba primarily acts on his instincts, which sometimes lead him to act rashly. Full of wolf pride, Kiba initially expresses disgust at wolves who use human disguises, but eventually realizes that it is necessary to survive.
Tsume
Tsume is a gray wolf with a scar across his chest. Rough and self-reliant, Tsume is portrayed as a strong fighter who keeps his true feelings to himself. He joins the others out of boredom and does not initially believe in Paradise. Though he frequently quarrels with Kiba over their journey, he eventually comes to believe as strongly as Kiba.
This blog post is dedicated to Ollyver. Siya yung classmate ko sa Trigonometry nung First year ko sa college. Architecture rin sya tulad ko. Pero ahead siya ng isang taon sa akin. Magaling sya ah,, at okey din. Hmmmm….,, anu pa ba ang masasabi ko sa taong to??
Ayy…!!!,, nga pala,, ito yung picture nya.
Ollyver - di ko naman alam ang last name nito - heheheh!!!
Sencya na Ollyver ha,, ni-grab ko yung piktyur mo ng walang paalam. Thank you nga din pala sa comment mo. At dahil magaling kang magdrawing,,, itong para sayo!!! Hehehe!!!
Sana magustuhan mo,, heheheh!!! Peace!!!
Nakakatamad naman ang araw na ito para sa akin. It’s Saturday at wala man lang mapaglibangan sa trabaho. Wala masyadong ginagawa. Nakakaburyong talaga. Di ako sanay ng ganito,, ang gusto ko,, yung palaging busy,, yung arya ng arya sa trabaho. Pero ngayung araw na to,, naku,, pikit pikit lang ang mata ko sa harapang ng computer. Tapos ang lamig pa sa office,, ang sarap matulog at magmukmuk sa kuwarto pag ganitong mga temperature.
Parang ganito ako,,oh!
Nakakabagot talaga. Sana may mapagkaabalahan man lang ako. Kahit anu na lang,,basta lang may magawa at di ako antukin.
Sa dinami dami ng mga nababalitaang bad news na balita ngayun,, nakow,, wala akong pakialam. Bakit?? Pag-iisipin ko ba naman ang utak ko sa mga ganung bagay?? Hmmm… Hindi noh!!! Anu sila siniswerte?? Parang lotto??
Yung election sa tate ngayun,, yung sa middle east,, sa Pilipinas,, sa gas,, sa pamasahe,, sa pagkain,, sa gamot,, sa pag-aaral,, sa sahod,, hay!!!. Oh,, sige nga,, isipin mo yan ng sabay sabay,, as in all in one package in your mind ha,, tingnan lang natin kung hindi ka ideretso ng Mandaluyong,, wahahahaha!!! Ang hirap kasing isipin eh.
Kaya ako,, di ko na iniintindi yung mga ganyang bagay. Hindi naman sa wala akong pakialam ano,, syempre meron din. Tulad na lang sa movie ng Harry Potter,, na i-pi-premiere ngayun November,, hehehe!!! may pakialam ako dun. Walang pakialamanan!!! Kanya-kanyang kagustuhan yan.
Harry Potter Addict - isa ako dun
Heheheh!!! Eh sa ganun ako eh. Actually lahat ng sequel ng Harry Potter apanood ko na. Pero di ako nangongolekta ng libro nito ha. Ang maaaahhhaalll eh. Sayang yung P800 bawat isang libro,, samantalang yung DVD ng bawat pelikula eh P50 lang,, all in na sa isang DVD lang. Ooooppsss,,, panu nangyari yun?? Pirated kasi eh. Heheheh!!! Eh sa yun lang ang afford ko eh. Bakit ba.
Naiinis ako ngayung araw na to. Nakow!!,, kasi ganito ang nangyari,, bumibili ako ng tinapay,, syempre almusal,, alam nyo na kung anung tinapay yun,, french bread. Ang ganda pa naman ang approach ko dun sa tindera ng cheap na nagmamagandang bakeshop na yun.
“Miss,, 20 pieces na pandesal po.”
Akala ko narinig na nya kasi nasa harapan lang naman sya ng bakery. May dumating na isang costumer,, at yun muna ang inintindi nya. Tapos tumingin sya sa akin. Maya maya,, dumating yung parang boss nila. Maayos manamit at diretso lang sa loob ng booth nila. 10 minutes na akong naghihintay at wala pang umaasikaso sa akin. Sige,, pasensya lang ako. Nagsalita ulit ako.
“Miss,, pandesal nga po,, 20 pieces!”
Medyo napalakas ata yung boses ko at napalingon bigla yung boss nila na ewan. Nakow!!,, at sabi ba naman dun sa tindera nya na,, “Di mo ba nakikita yan?? Ba’t ayaw mong tindahan yan,, mukhang nagmamadali eh!”. Whatdfukss!!! Nag-init agad ang ulo ko at di na nakayanan nung bumbunan ko kaya’t bigla na lang sumabog,, eto ang naging conversation namin.
Jobit: Sir kanina pa akong 6:30 dito. Nung dumating ka andito pa ako at di pa nakaka-alis.
Boss: Eh kasalanan ko bang anjan ka pa rin hanggang ngayun?? Siguro di ka nagsasalita kaya’t di ka naririnig ng mga tindera ko. At akala mo kung sino kang makasigaw. Bibili ka lang naman eh, ganyan ka pa magsalita.
Jobit: Excuse me, Sir! Ewan ko kung bingi yung tindera mo o nabibingi-bingihan lang. Kasi naman,, wag kang kukuha ng tindera na tanga.
Boss: Maghinay hinay ka sa pagsasalita mo ah.
Jobit: Nakow! Tanungin mo sa kanya (tindera) kung anung oras pa ako nandito at hanggang ngayun eh nandito pa rin ako.
Boss: (Tinanung ang tindera) Anung oras pa sya nandito??
Tindera: Po??? Ha???
Jobit: Oh,, kita mo na!!?? Wag kang kukuha ng binging tindera! Nakow!! Kayo lang ang tindahan na ganito! Yung ibang bakery jan,, kahit na maliit lang,, basta may nakitang bibili eh,, lalapit agad sa customer. Ngayun alam mo na?? Tsaka di ako Sumisigaw kanina noh,, napalakas lang boses ko. At talagang nagmamadali ako!
Boss: Eh,, kung ayaw mo ng binging tindera, wag ka ditong bumili!
Jobit: Sa inyo na lang yung mga tinapay nyo!! Isaksak mo rin yan sa mga tenga nyo!! Pare -pareho kayung mga incompetent!! Pwe!!! Leche!!!
Boss: Anung sabi mo??!!
Jobit: Bingi!!! Leche!!!! (sabay lipat sa ibang bakery)
Nasubukan mo na ba,, na mapasabak sa isang giyera sitwasyon na wala ka ng mapupuntahan,, or I mean to say na wala ka ng matatakbuhan na kapamilya,, kakilala o kaibigan?
It was June of 2006, may nararamdaman akong kakaiba sa katawan ko. I was a badminton player of our school at that time. Subsub sa kakapractice everyday,, kahit na tanghaling tapat,, kasi our court was open at the sun. Sa paglalaro kong yun,, minsan di na ako nakakakain,, at kung minsan naman kahit na kakatapos lang kumain,, maglalaro kaagad ako,, dun nagsimulang sumakit ang ibabang bahagi ng aking sikmura,, to the appendix area. Di ko pinapansin muna yun,, akala ko ulcer lang or simpleng sakit lang ang nararamdaman kong yun.
Then came,, month of May of this year,, naramdaman ko na naman ang sakit na yun,, mas masakit,, mas malala,, mas makirot at tumatagos sa boung katawan ko,, nakakapanghina. So I rush to the hospital all by my self,, ayun sa findings,, kailangan kong macomfine kasi kailangan kong maoperahan sa appendix kasi namamaga daw. As urgent as possible. Natulala ako,, saan ako kukuha ng pambayad sa hospital bills?? Umalis ako sa hospital at di ako pumayag na ma-admit. Patay kung patay,, yan ang motto ko nun. Ginawa ko ang lahat para makahanap ng pera,, nag-cash advance ako,, kulang pa rin. Humiram ako ng pera sa mga kaibigan ko,, walang silang mapahiram because they are studying. Hay,, wala na akong maisip na matakbuhan nun,, kay gloria ba o kay erap?? Basta sa Kanya na lang ako lumalapit nun.
All of the sudden,,,may nag-text sa akin,, isang bagong number. Binura ko ang message nya,, nangungumusta,, pero di naman nya sinabi ang pangalan nya. Again nag-text na naman,, so tinawagan ko,, pinsan ko pala. So kinausap ko,, at sa kanya na lang ako humingi ng favor,, yun,, nagawa naman nya yung favor ko,, nasa Pampanga sya at that time,, ako naman,, nasa Manila,, pinuntahan ko sya dun at kinausap. Sinabi ko sa kanya ang problema ko,, nakinig naman sya,, at nakiramdam. Umiiyak sya kasi sinasarili ko daw ang problema ko. The truth is,, kahit na mga magulang at kapatid ko,, hindi ko pinaalam sa kanila ang sitwasyon ko. Kung iisipin,, mali yun,, kaya lang ayaw ko silang madamay sa problema ko. Mali ako dun. Natapos na lang ang pag-uusap namin ng pinsan kong yun,, at lumuwag ang pakiramdam ko.
May 7,, naoperahan ako,, sa tulong ng pinsan kong yun. Nagkaroon ako ng pag-asa at bagong outlook sa buhay.
Hanggang ngayun,, tinatanaw kong utang na loob sa pinsan ko ang aking buhay. Dahil dumating sya nung mga time na wala na talaga akong mapupuntahan. At tatanawin ko yun hanggang sa kabilang buhay.
Filed under: funny issue, scandalous, self-talk | Tags: funny, school, self-talk
As I remember,, nung bata pa ako (hanggang ngayun pa naman eh),, active na active ako nun sa school,, kailanagan eh,, kasi kung hindi ako nakapag uwi ng quiz paper na walang star,, ang ulam ko,, gulay! Sino ba naman ang may gusto ng puro gulay na lang ang ulam noh?? At take note, wala pa akong baon,, sows!! Masyadong strict ang parents ko pagdating sa pag-aaral nun,, kaya eto ako ngayun,, pablog-blog na lang. Hehehe!!!
Aktwali,, marami naman akong awards na nakukuha nun eh,, ikaw ba naman ang active na active,, oh sa magandang salita ay,, atat na atat na makakuha ng STAR eh,, syempre,, pinadudugo ko ang boung utak ko at pinapuputok ko ang lahat ng ugat ko mula ulo hanggang paa para lang hindi makakuha ng MOON este zero pala. Sampol nga mga awads ko..
Most Punctual
Most Active
Most Concern Student
Oh di ba?? sino ba naman ang hindi magkakarun ng award nyan?? Wow!!!!
Everyday,, habang naglalakad tayo sa daan,, sa highway,, sa lobby,, sa coridor,, sa buwan,, sa dagat,, at kung saan saan pang nilalakaran natin,, marami tayung nakakasalubong na mga nilalang na kung saan saan ang pinaggalingang planeta,, heheheh!!!
Agad nating pinapansin ang mga facial expressions nila,, hmmm… Bakit kaya?? Kasi nakakatuwa nga namang pagmasdan at laitin ang ibat ibang expressions sa mukha ng ibang tao,,heheheh!!!
Funny Facial Expressions
Yan ang sinasabi kong mga facial expressions na nae-encounter natin sa araw araw. Hehehehe!!! Wahahaha!!!! Paano nga kaya kung ganyan ang mga makasalubong mo ano?? Hehehe!!!
Matapobre,, Nagmamaganda
Oh,, panu ba yan. Kaya advice ko lang ha,, bago lumabas ng bahay at rumampa pumunta kung saan saan man ang destnasyon natin,, wag na wag kalimutang basagin humarap sa salamin.
Araw araw na lang,, palaging nasa desk sa office. Marami sigurong katulad ko na office worker din. Hay,, minsan kasi parang nakakaboring na rin kasi pare-pareho na lang ang mga nakikita mo,, officemate,, tables,, chairs,, computers,, (wish ko lang,, sana meron rin dito sa office nung bar,, casino,, laundry,, at zoo,, yun,, para iba iba naman ang nakikita ng mata ko,, hehehe!!)
Pag nandito si boss,, kailangang may gagawin ako kahit wala. Kailangan kong magtrabaho kunwari para isipin nyang wow,, hardworking busy tong empleyado ko. Nakow!!! Kung alam nya lang,, ito ang mga ginagawa ko para di maboring sa office at pamatay oras na rin.
- Kunwari nagta-type ng keypad, di nya alam nagko-comment lang ako sa friendster.
- May kinakausap sa telephone, mga friends lang pala mula pa nung kindergarten ang kinakausap,, akala ng boss,, kliyente.
- Nagpa-fax kunwari ng mga proposals,, di nya alam,,mga application forms lang ng mga credit cards,, hehehe!!!
- Pasok ng pasok ng papers sa shredder,, kahit wala pang sulat,, hehehe!!!
- Punta ng punta sa CR tapos magbababad dun ng 15 minutes,, bubuksan ang faucet,,para kunwari,, nagha-happy-poo-poo.
Pero,, kahit na ganito ang ginagawa kong pamatay oras,, binubuhos ko naman ang 100% na best ko sa pagtatrabaho. At may calculation pa yan. Chect this out!
An Advice At Work
Oh di ba?? Kung kiki kikwentahin mo yan gamit ang computator calculator,, 100% yan!!!
